Uxía Martínez Botana

Door het Amerikaanse basmagazine „No treble“ uitgeroepen tot een van de tien beste bassisten ter wereld en door internationale critici geprezen om haar „grote intensiteit en uitzonderlijke techniek“, begon Uxía Martínez Botana (7 augustus 1988) al op 6-jarige leeftijd met haar contrabasstudies bij Witold Patsevich, contrabassist van het Moscow Virtuosos Orchestra. Ze zette haar studie voort in Spanje en later in Nederland aan het „Conservatorium van Amsterdam“, waar ze haar bachelor contrabas afrondde bij Peter Stotijn en barokbas bij Maggie Urquhart.

Op 16-jarige leeftijd kreeg ze haar eerste professionele contract bij het Symfonieorkest van Galicië (Spanje). Later heeft Uxía als contrabassist gewerkt bij orkesten als het Koninklijk Concertgebouworkest, het Nederlands Philharmonisch Orkest onder leiding van Marc Albrecht en de Amsterdam Sinfonietta onder leiding van Candida Thompson. Uxía was gast-eerste contrabassist bij de Philharmonie Zuid-Nederland, het Scottish Chamber Orchestra (SCO), het Orchestre d’Auvergne, het Royal Scottish National Orchestra (RSNO), het Oxford Philharmonic, het Orquesta Filarmónica de Gran Canaria en het Antwerp Symphony Orchestra. Momenteel is ze eerste contrabassist bij het Brussels Philharmonic. Sinds januari 2016 is ze tevens eerste contrabassist bij het Weinberger Kammerorchester (Zürich) onder leiding van Gábor Takács-Nagy. Sinds 2018 is ze tevens docent contrabas aan het ESMUC, het Muziekcollege van Catalonië in Barcelona (Spanje).

Uxía Martinez Botana was de eerste Spaanse contrabassist en eerste contrabassist van de Grammy Award-winnaar Kremerata Baltica, onder leiding van Gidon Kremer, en werkte samen met solisten als Martha Argerich, Emmanuel Pahud, Khatia Buniatishvili, Daniel Baremboin, Mario Brunello, Mikhail Pletnev, Heinrich Schiff en vele andere gerenommeerde artiesten.

Naast haar werk in orkesten heeft Uxía Martínez Botana een schitterende carrière opgebouwd als soliste en als kamermusicus. Als bassoliste waren enkele van haar opmerkelijke optredens onder meer de première in 2012 van werken van componist Wladimir Rosinskij tijdens het festival „Two days and Two nights of New Music“ in Odessa (Oekraïne), die werd geprezen als „krachtig en adembenemend“. In 2010 werd haar interpretatie van ‘Parable XVII’ van Vincent Persichetti door de internationale kritiek geprezen om haar ‘verbazingwekkende emotionele intensiteit en meesterlijke beheersing van het instrument’. In 2014 maakte ze haar solodebuut in het Concertgebouw (Amsterdam) met ‘The New European Ensemble’. In februari 2017 maakte ze tevens haar solodebuut bij het Symfonieorkest van Galicië onder leiding van Dima Slobodeniouk, waarbij ze werken van Wladimir Rosinskij in première bracht. In 2018 maakte ze haar solodebuut bij het Tsjechisch Filharmonisch Kamerorkest en violist Josef Spacek. In 2019 maakte ze haar solodebuut bij het Franz Liszt Kamerorkest (Boedapest) onder leiding van Robert Farkas. Daarnaast heeft ze solorecitals gegeven in de Philharmonie van Luxemburg, Nederland, België en Spanje.

Als kamermusicus heeft Uxía samengespeeld met vooraanstaande musici zoals Julia Fischer, Anna Chumachenko, Yuri Bashmet, Natalia Gutman, András Schiff, Christian Tetzlaff, Lars Vogt, Nobuko Imai, Tabea Zimmermann, Polina Leschenko, Natascha Kruditskaya, Philippe Graffin, Gary Hoffman, David Cohen, Kian Soltani, Aaron Pilsan, Ante Weithaas, Alexander Buzlov, Alissa Margulis, Mischa Maisky, Sol Gabetta, Alina Abragimova, Laurence Power en Tatiana Masurenko, en heeft deelgenomen aan projecten zoals ‘Tango Factory’ met Marcello Nisinman (bandoneon) en Frans Helmerson (cello).

Uxía Martínez Botana wordt regelmatig uitgenodigd om deel te nemen aan belangrijke festivals in heel Europa: het Gergiev Festival (Nederland), het Internationaal Kamermuziekfestival van Sleeswijk-Holstein, Spanungen (Duitsland), het Gstaad Menuhin Festival, het Internationaal Kamermuziekfestival van Kuhmo (Finland), de Kronberg Academy „Chamber Music Connects the World“ en „Masters in Performance of the Kronberg Academy“ (Frankfurt, Duitsland), het Musiq 3 Festival (België), het Stellenbosch International Music Festival (Zuid-Afrika), de Schubertiade Schwarzenberg Hohenems (Oostenrijk), het Gstaad Menuhin Festival (Zwitserland) en vele andere.

Onderscheidingen:

2012: Ze werd in Oekraïne uitgeroepen tot „artiest van het jaar“ door het nationale muziektijdschrift „Muzika“

2014: Ze ontving de Gustav Mahler-beurs van de Claudio Abbado Foundation als een van de tien vooraanstaande musici uit Europa in Bolzano (Italië) onder leiding van Daniel Harding

2015: Ze is door het beroemde Duitse snaarmerk ‘Pirastro’ geselecteerd als een van hun gesponsorde artiesten. Ze stond op de voorpagina van het Duitse muziektijdschrift ‘Fono Forum’. Bekijk het hier

2016: Ze werd in Japan uitgeroepen tot ‘artiest van het jaar’ door het Japanse contrabastijdschrift ‘The Walker’s’. In september 2016 werd ze opgenomen in het jaarboek ‘Per Archi’ van de kunstafdeling van de Universiteit van Florence. In het boek werd een artikel aan haar gewijd als een van de ‘grootste contrabassisten van het nieuwe millennium’.

Uxia’s grote passie voor filmmuziek bracht haar ertoe mee te werken aan talrijke opnames van soundtracks in samenwerking met het Nederlands Filmfestival, zoals de film „No estoy muerto, solo estoy dormido“ („Ik ben niet dood, ik slaap alleen maar”) van de Nederlands-Mexicaanse filmmaker Juan Sebastian Lopez Maas, die op het filmfestival van Berlijn werd bekroond met de „Canon Award” voor jong talent.

Ik speel al twee jaar op de zeer unieke „English Lady“-contrabas (anoniem, ca. 1800) van de Stichting Muziekinstrumenten. Wat dit instrument zo bijzonder maakt, is de elegante en verfijnde klank die het biedt en die zeer geschikt is voor solo- en kamermuziek. Bovendien is het een instrument met een enorm scala aan klankkleuren, iets wat bij contrabassen zeer gewild is en zeldzaam te vinden is. De naam ‘English Lady’ werd door de Nederlandse instrumentenbouwer Harry Jansen gegeven vanwege de vorm van het instrument. Het ziet er qua vorm veel verfijnder en kleiner uit dan de gebruikelijke Engelse contrabassen uit 1800, en dat geldt ook voor de elegante uitstraling en klank van het instrument. Sinds februari 2016 is het mijn trouwe metgezel en toeren we samen de wereld rond.