Wat mij raakt? Mensen, natuur en… muziek. Muziek die ik vroeger op de cello speelde; 'altijd' luister (van klassiek tot 60s en 70s hits) en met veel plezier zing, liefst meerstemmig. Wat een feest om terecht te zijn gekomen bij Het Muziekinstrumentenfonds, waar alles uiteindelijk draait om muziek!
‘Wat een feest om terechtte zijn gekomen bij het fonds’
Het grootste deel van mijn werkzame leven als fysiotherapeut stond in het teken van mensen en bewegen. Totdat ik een aantal jaar geleden merkte dat er nog zoveel meer is dat mij beweegt. Na eerdere verkennende stapjes in de culturele sector ben ik heel blij dat ik me bezig mag houden met de (beeld)redactie van de indrukwekkende verzameling biografieën die collega-vrijwilliger Jan Boekhout de afgelopen jaren heeft geschreven over de bouwers van instrumenten uit de collectie. Een ontzettend leuke puzzel om passende afbeeldingen bij die levensverhalen te zoeken en de puntjes op de i te zetten in de presentatie van de teksten.
Bekijk de biografieën
mijn favoriete instrument
De collectie is natuurlijk groot en zó ‘rijk’ dat het kiezen van een favoriet instrument eigenlijk ondoenlijk is. Maar na wat rondneuzen tussen de celli (oude liefde roest niet!) kom ik tot de keuze voor deze Farotti-cello omdat het instrument een herinnering bij me oproept.
Een aantal jaar geleden zag ik de betoverende documentaire “Het geheim van Boccherini”, waarin cellist Anner Bijlsma met zijn dochter naar een verlaten Spaans paleis reist om het muzikale geheim van Boccherini door te geven aan een nieuwe generatie. In het intieme portret - geregisseerd door dochter Carine Bijlsma - kwam de bijzondere cellist heel dichtbij.
Dat deze cello decennialang door Bijlsma is bespeeld, geeft het instrument voor mij een speciaal tintje.
Bekijk