NSO: "Elke noot

was een

cadeautje"

Timo Moll speelde op een viool gebouwd door Johann Stüber in Den Haag, 1936.

"Ik vind het supergaaf om meegedaan te hebben aan NSO 2024. Het heeft me enorm veel gegeven op sociaal en muzikaal gebied, en daar ben ik iedereen van NSO dankbaar voor. Waar ik ook dankbaar voor ben, is het prachtige stukje hout dat ik in mijn handen mocht hebben tijdens alle repetities en alle 13 concerten. Dit was een viool van Het Muziekinstrumentenfonds die mij liet horen en voelen wat ik nog niet eerder met een viool had meegemaakt. Zo'n pareltje dit! Het is jammer om de viool weer in te leveren. Het gemak en de power waarmee ik kon spelen gedurende de hele maand zorgde voor zoveel plezier dat elk concert als een heerlijk concert voelde. Elke noot was een cadeautje."

Karlijn van Heese speelde op een altviool gebouwd door Serge Stam in Utrecht, 2004.

"De tournee met het Nederlands Studenten Orkest vond ik echt fantastisch: een maand lang geen colleges, tentamens of zorgen over boodschappen, maar alleen maar muziek en leuke mensen. De tournee was extra bijzonder omdat ik op een altviool mocht spelen van Het Muziekinstrumentenfonds, gebouwd door Serge Stam. Deze altviool gaf mij de mogelijkheid om nog meer diepgang te vinden in mijn spel, en klankkleuren op te zoeken die alleen een instrument van goede kwaliteit je kan geven. Om dit vervolgens dertien keer te mogen laten horen aan het publiek was echt een feestje!"

Jozefine Vasse speelde op een viool gebouwd door Lodewich Wilhelm Roumen in Amsterdam, 1820.

"De NSO-tournee was geweldig! Ik heb al eens eerder meegedaan met het NSO, maar toen was het verkort vanwege covid. Dat is toch een andere ervaring dan wanneer je vier weken lang met zo’n 80 studenten samenspeelt. Daarbij had ik nu natuurlijk een instrument van Het Muziekinstrumentenfonds. Het is zo ontzettend bijzonder dat je de kans krijgt voor een hele maand op zo’n goed instrument te spelen, eentje die ook nog eens echt goed bij je past. Voor mij was dat een viool van de Nederlandse bouwer Lodewich Wilhelm Roumen, daarmee klikte het meteen. Ik was in het begin best een beetje bang dat ik hem in honderd stukjes zou laten vallen, want het is een veel kostbaarder en ouder instrument dan mijn eigen viool. Gelukkig viel dat uiteindelijk allemaal best mee en is er niks mee gebeurd. De viool begon op een gegeven moment ook echt een beetje bij me te horen. Het deed daarom zelfs even een klein beetje pijn toen ik hem moest inleveren, maar dat maken de herinneringen aan de tournee natuurlijk helemaal goed."