
Jorge Hernández Hernández
van Lockey Hill

Het Muziekinstrumentenfonds heeft een nieuwe contrabas aangekocht, een Lockey Hill uit circa 1790, Londen. Dit unieke instrument is, ondanks zijn leeftijd, nog in zeer goede staat en heeft een nieuwe bespeler gevonden in de Mexicaanse contrabassist Jorge Hernández Hernández.
Op het moment dat deze bas in het vizier kwam, speelde Jorge op een andere contrabas uit onze collectie. Deze Bargelli uit circa 1980 was Jorges steun en toeverlaat tijdens zijn studiejaren, maar ook aan het begin van zijn carrière bij optredens en audities. Hij was toe aan een nieuw instrument, want “wanneer het ging om grotere optredens en grotere zalen, voelde het alsof de bas alles gaf, maar het zich niet verder zou ontwikkelen.” Gaandeweg werden zijn twijfels steeds meer bevestigd.
“Ik ben geen autofanaat, maar het voelde alsof ik een formule 1-race probeerde te rijden in een Seat Ibiza. Een goede auto die natuurlijk snel kan zijn, maar niet te vergelijken met de wagens die ze op de toernooien hebben.”

Het werd gauw duidelijk dat we Jorge niet konden helpen vanuit de huidige contrabascollectie. We moesten onze ogen en oren openhouden voor een bas met een “dieper, voller en helderder geluid.” Geschikt voor orkest- en kamermuziek. Een instrument waarmee hij zich muzikaal verder zou kunnen ontwikkelen.
“Ondanks de huidige situatie in de wereld kreeg ik na mijn aanvraag bericht dat ik langs mocht gaan bij een contrabasexpert.” Er lagen vijf contrabassen klaar in de werkplaats, die mogelijk geschikt waren voor Jorge.
“Twee trokken mijn aandacht; een Duitse Johann Anton Baader en de Lockey Hill. Ik probeerde me niet te laten meeslepen door de naam Hill (die nogal wat gewicht heeft in de geschiedenis van contrabasbouw) en het feit dat dit specifieke instrument wordt beschreven in The English Double Bass Book. Ik besloot eerst de Baader mee naar huis te nemen en uitgebreid aan de tand te voelen.”
De Baader kreeg direct een rol in het Pianoduo Festival Amsterdam in december 2020, met Jorges nonet, het Intercontinental Ensemble. De bas speelde makkelijk, maar Jorge voelde dat de kwaliteiten vergelijkbaar waren met de Bargelli. Een week later “besloot ik naar mijn intuïtie en hart te luisteren en de Lockey Hill te proberen.”
“Het verschil was enorm. Met het bespelen van de Hill in mijn woonkamer, voelde ik de vloer, ramen en muren meetrillen.”
In Jorges ensemble kreeg de bas gelijk positieve reacties. “De bas is wat groter dan ik zou verwachten, maar hij is gemakkelijk te bespelen. Ik ben verliefd geworden op zijn stem en de kleuren die ik ermee kan maken.” Nog net voor de jaarwisseling, besloot Het Muziekinstrumentenfonds deze bijzondere bas aan te kopen. Ondanks dat je kunt zien dat dit instrument behoorlijk wat heeft meegemaakt, zijn zowel experts als musici het erover eens dat de klank geweldig is. Lees hier meer over Lockey Hill >
Nu Jorge en de Hill elkaar wat beter leren kennen, stellen de verwachtingen niet teleur.
“Ik ben verliefd op dit instrument! De bas verrast me nog telkens met zijn kleuren en mogelijkheden. Hij heeft zoveel te bieden, zelfs met de kleinste aanpassingen in mijn spel, kan de kern volledig veranderen. Het is alsof ik de beste subwoofer bespeel die er op de markt is, terwijl ik in een eeuwenoude kerkbank zit - en met reden, want het instrument is ouder dan het orgel van het Concertgebouw.”

Te midden van de coronapandemie heeft Jorge een contract gekregen bij Phion, Orkest van Gelderland en Overijssel. “Het is moeilijk te spelen door alle maatregelen, maar ik ben dolgelukkig het orkest te versterken wanneer het mijn beurt is.”
Daarnaast neemt het Intercontinental Ensemble, waar Jorge in speelt, momenteel twee cd’s op. Werk van Nino Rota en Martinu’s originele nonetten zullen daarop klinken. Ook spelen ze de Italiaanse symfonie van Felix Mendelssohn en muziek van vrouwelijke componisten: Clara Schumann, Bianca Bongers, Aregnaz Martirosyan en Sarah Neutkens.