
Edgars Karpenskis-Allažs
van Wilhelm Heckel GmbH

Veel fagottalenten in Nederland kunnen muzikaal niet doorgroeien, omdat een goed instrument onbetaalbaar wordt. Marktleider Heckel drijft de prijzen en de wachttijden op. Fagottisten Bram van Sambeek en Pieter Nuytten luidden de noodklok en vonden gehoor bij Het Muziekinstrumentenfonds. Bram: "De steun van het fonds wijst, hoop ik, op een nieuwe fase in de emancipatie van de fagot. Dat kan voor de toekomst van het instrument en aanwas van Nederlandse talenten enorme impact hebben."
In de wereld der fagotten speelt een groot probleem. Professionele instrumenten, vooral die van de gerenommeerde Duitse Heckel – de Stradivarius onder de fagotten – zijn zo langzamerhand onbetaalbaar. En wie wel meer dan een ton kan uitgeven om met een nieuwe Heckel de wereld in te trekken, moet hopen dat zijn of haar ouders tijdens de kleutertijd een vooruitziende blik hadden, want de wachttijd bedraagt zo'n zeventien jaar.
Bram van Sambeek, internationaal fagottist en docent, en Pieter Nuytten, docent en solofagottist van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, zijn blij dat hun noodkreet is doorgedrongen tot Het Muziekinstrumentenfonds. Inmiddels heeft het fonds drie professionele fagotten aangekocht. Drie talenten lopen nu niet langer tegen hun muzikale grenzen op, maar kunnen met een goede fagot hun weg vervolgen. ‘We hebben veel overlegd met Het Muziekinstrumentenfonds en ik ben dankbaar dat het fonds tot actie is overgegaan’, zegt Nuytten.
‘Voor mijn vijftienjarige leerlingen Emma en Roos Vondenhoff vonden het fonds en ik twee mooie Püchners, een instrument waar Bram en ik mee begonnen voor we ten slotte bij een Heckel uitkwamen. De fagot bezit een warme klank, zonder beperkingen – een ideale tussenstap.’
‘Mijn Letse student Edgars Karpenskis-Allažs is met zijn 23 jaar alweer wat verder in zijn ontwikkeling’, zegt Van Sambeek. ‘Het is ongelooflijk hoeveel vooruitgang hij al in korte tijd boekt op de net gekochte, tweedehands Heckel. De steun van het fonds wijst, hoop ik, op een nieuwe fase in de emancipatie van de fagot. Dat kan voor de toekomst van het instrument en aanwas van Nederlandse talenten enorme impact hebben.’
Hoe krijg je als fagottalent tienduizenden euro's bij elkaar voor een goed instrument? 'Niet', antwoordt de 23-jarige Edgars Karpenskis-Allažs. 'Iedereen worstelt daarmee. Overal.' De leerling van Bram van Sambeek heeft geen stabiel inkomen, waardoor hij ook geen leningen kan afsluiten voor de aankoop van een fagot. 'Ik ben intens gelukkig dat Het Muziekinstrumentenfonds uitkomst kon bieden', zegt hij. Met Van Sambeek ging hij op speurtocht naar een tweedehands-Heckel. 'Een fagot die we in Zwitserland uitprobeerden, had niet de kleuren en het karakter die goed bij me passen. Bij een Portugese musicus vonden we het ideale instrument, gebouwd in 1998. Elke dag ontdek ik weer iets en hoe meer ik hem bespeel des te eindelozer lijken alle mogelijkheden.'