De Spaanse pianovirtuoos Xavi Torres (1991) is een van de meest opvallende jonge musici uit de Europese muziekscene.
Zijn muziek is uiterst fantasierijk en melodieus, maar tegelijkertijd ritmisch zeer krachtig en energiek. Hij combineert zijn mediterrane wortels met zijn Amsterdamse ervaringen, klassieke muziek en Zuid-Amerikaanse ritmes. De composities en het samenspel zijn voortdurend in ontwikkeling en worden steeds opnieuw verkend, waardoor elk optreden fris blijft en het publiek tijdens de concerten door verschillende emoties en gemoedstoestanden wordt geleid.
Na een uitgebreide studie van klassieke muziek en jazz. Hij heeft verschillende internationale prijzen gewonnen (zoals de Nederlandse Jazzwedstrijd, Beste solist bij de Getxo-wedstrijd of de Keep an Eye International Jazz Award), en hij is de tweede Spanjaard ooit die de finale haalde van de prestigieuze Thelonious Monk Jazz Competition in december 2018, na Jorge Rossy in 1992.
Hij heeft zes albums als bandleider uitgebracht, die in heel Europa lovend werden ontvangen door critici en publiek. Zijn laatste album is „Quarantena Songs“: tijdens de eerste lockdown vanwege de pandemie schreef Torres 30 dagen lang elke dag één stuk, als oefening om de creatieve energie op gang te houden, en nam hij een selectie daarvan op met twee verschillende all-star-ritmesecties, om elk nummer meer kleur te geven. De ene uit Spanje, met Reinier Elizarde „El Negrón“ op contrabas en Andreu Pitarch op drums, en de andere uit Nederland, met Clemens van der Feen op contrabas en Jamie Peet op drums. Xavi Torres leerde de basis van het pianospelen van zijn zus Neus en raakte als jonge jongen al verliefd op het instrument. Al snel ontwikkelde hij een interesse in jazz, blues en improvisatie, en besloot hij jazzpiano te gaan studeren in Barcelona. De vrijheid en improvisatie in de jazz openden nieuwe werelden voor hem, maar klassieke muziek bleef stevig in zijn hart verankerd. In plaats van het een of het ander te kiezen, besloot Torres, toen hij naar Amsterdam ging om zijn jazzstudies voort te zetten, tegelijkertijd de bachelor klassieke piano te volgen, waarmee hij zijn twee passies combineerde – wat onlangs leidde tot het veelgeprezen Kind of Beethoven-project.
Door zijn uitgebreide studie van zowel klassieke als jazzmuziek heeft Xavi Torres een uitzonderlijke kijk op hedendaagse muziek – alsof hij twee talen vloeiend spreekt.
Zijn muziek komt voort uit een diepe verbondenheid met de werkelijkheid en de worstelingen die daarbij horen, maar overstijgt deze en spreekt voor zichzelf, waarbij alle gemengde gevoelens van het moment tot uitdrukking komen: van verdriet tot hoop, van nostalgie tot dankbaarheid, met veel aandacht voor details en nuances. “Ik geloof dat muziek, en kunst in het algemeen, een tweeledige dimensie heeft. Enerzijds is het een product van de wereld om ons heen, anderzijds fungeert kunst ook als een uitweg uit deze realiteit. Mijn inspiratie om muziek te maken komt voort uit deze dualiteit. Ik probeer een sterke band te hebben met de realiteit en de worstelingen die daarbij horen, en vervolgens probeer ik muziek te maken die daar bovenuit stijgt en voor zichzelf spreekt. Muziek is een van de middelen om creatief te blijven en positieve dingen te brengen, om zo een soort positieve impact te creëren.”Hij heeft meer dan 45 albums opgenomen met verschillende bands en wereldwijd opgetreden met muzikanten als Miguel Zenon, Seamus Blake, Aynur Dogan, Alex Sipiagin, Dick Oatts, Terell Stafford, Jasper Hoiby, Jesse van Ruller, Nir Felder, Tineke Postma en Jorge Rossy. Hij heeft muziek geschreven voor onder andere FUSE, het Dudok Strijkkwartet en het Intercontinental Ensemble, en heeft het pianoconcert van Lluís Vidal in première gebracht.
