Doorgaan naar content
talent

Joël Hillebrandt

vleugel

Hi! Ik ben Joël Hillebrandt . Geboren op 7 juni 2005 en speel sinds mijn vijfde met veel plezier Piano.

Op mijn vierde kreeg ik voor het eerst een gitaar in handen en speelde daarop mijn eerste klanken.

In hetzelfde jaar 2009, bezochten wij als gezin, de muziekschool Fluxus in Zaandam tijdens een open dag om een kijkje te nemen en wat informatie in te winnen naar de instrument mogelijkheden voor kleine kinderen in instrumentenland. Voor mij was het echter vrijwel meteen duidelijk. Ik was niet weg te slaan bij de vleugels. Dat is de reden dat mijn ouders besloten mij in te schrijven op de muziekschool om nader kennis te maken met het instrument.

Ik was echter nog iets te jong en mocht op mijn 5e beginnen met pianolessen. Mijn passie voor muziek is daar begonnen.

Mijn eerste pianolessen kreeg ik van Harry Koopman en tot mijn 11e heb ik van hem les gehad. Rond mijn 9e maakte ik met veel plezier deel uit van de Fluxus talentenklas.

Van tijd tot tijd nam ik deel aan Masterclasses bij o.a. Marlies van Gent en Marjès Benoist in Keppel. Daarnaast volgde ik een aantal Masterclasses bij pianovirtuoos Wibi Soerjadi.

Op mijn 11e werd ik toegelaten tot de jong talentenklas van het Conservatorium van Amsterdam en heb sindsdien les van Marianne Boer. Mila Baslawskaia zorgt met verve voor de verfijning van de klanken tijdens de Masterclasses op de Sweelinck Academie.

Voor het programma “Lang Leven de Muziek Show” in 2017 werd ik geïnterviewd door Koningin Maxima en schreef ik voor haar mijn eigen gecomponeerde stuk “herinneringen”. Voor hetzelfde programma trad ik in december dat jaar op in Ahoy voor het Kerst muziekgala.

In 2018 deed ik mee aan het Jeugd Prinsengrachtconcert in Amsterdam waar ik o.a. Hasche Mann van Schumann speelde.

In maart 2020 net aan het begin van de lockdown kreeg ik te horen dat ik in aanmerking kwam voor een Kawai vleugel van het NMF. Ik voelde mij erg bevoorrecht en ben daar tot op heden enorm blij mee. De klanken van Rachmaninov klinken nog voller en mooier op deze vleugel en staan in schril contrast met de eerste klanken die te horen waren vanuit de gitaar waar ik ooit op speelde. De passie en liefde voor muziek is echter hetzelfde gebleven.