Ik ben Job ter Haar, cellist en barokcellist, en ik bespeel een prachtige barokcello van Pieter Rombouts van het Muziekinstrumentenfonds. Het is inmiddels alweer tien jaar geleden dat ik de prachtige Rombouts barokcello in bruikleen kreeg. Daarmee ging een droom in vervulling: Rombouts is mijn lievelingsbouwer, zeker als het om oude muziek gaat. Sindsdien heb ik de cello bij talloze concerten in binnen- en buitenland gebruikt, en met mijn barokensemble Musica ad Rhenum heb ik een groot aantal CD-opnames gemaakt. Van alle celli van Rombouts die ik tot nu toe gezien heb, is dit de kleinste; volgens Hubert de Launay, die onderzoek doet naar de Nederlandse vioolbouw in de 18e eeuw, had hij oorspronkelijk een groot model en is later verkleind. Hoe dan ook heeft hij het ideale formaat voor een 18e eeuws solo-instrument. De klank heeft de typische, bijna nuchtere stevigheid die zo kenmerkend is voor Rombouts, maar door het kleine formaat is de a-snaar zeer helder en spreekt de cello vliegensvlug aan, waardoor ik alle articulaties en nuances intuïtief en zonder omwegen kan uitvoeren. Volgens de beroemde fluitist (en violist en hoboist!) Quantz is het de taak van de barok-musicus om de luisteraar van de ene emotionele hoek in de andere te smijten (al verwoordt hij het iets anders); en geen andere cello stelt me daartoe zo goed in staat als deze nuchtere Hollander.
