Evan Buttar

Mijn naam is Evan Buttar en ik ben geboren in Vancouver, Canada. Al op jonge leeftijd raakte ik verliefd op de cello en muziek, en ik ben ontzettend dankbaar dat ik mijn passie tot mijn beroep heb kunnen maken. Sinds 2014 woon ik in Nederland en heb ik hier een nieuw thuis gevonden binnen de levendige oude-muziekgemeenschap.

Op mijn vierde begon ik met muzieklessen. Ik begon met een cello die was gemaakt van een schoenendoos en een meetlat om te leren strijken en zingen, en kreeg een echte cello toen ik vijf was. Het was voor mij geen onmiddellijke passie – mijn ouders moedigden me aan om door te spelen en oefenden met me mee, en pas rond mijn dertiende begon ik echt verliefd te worden op het instrument. Ik begon stukken te spelen die beroemde cellisten uitvoerden, kwam bij een goed jeugdorkest terecht en ontdekte klassieke muziek vanuit een nieuw perspectief.

Tegen het einde van de middelbare school was ik volledig toegewijd aan het instrument en de klassieke muziek. Toen ik 17 was, leende een vriend me een cd van Jordi Savall die solo viola da gamba speelde, en temidden van al mijn muzikale ontdekkingen bleef die me bij. Toen ik in 2010 aan mijn bachelorstudie aan de Universiteit van Ottawa bij Paul Marleyn begon, ging ik op zoek naar een viola da gamba en een docent, en tot mijn geluk vond ik er een! Een jaar later nam ik deel aan het Tafelmusik Baroque Summer Institute, en ik was meteen verkocht. De barokcello begon steeds meer van mijn tijd en repertoire in beslag te nemen, en tegen het derde jaar van mijn bacheloropleiding was ik vastbesloten om me te richten op de historisch geïnformeerde uitvoeringspraktijk.

Na een lange zomer in 2013, waarin ik vele festivals voor oude muziek in Noord-Amerika bezocht, ontmoette ik Jaap ter Linden in Vancouver en wist ik dat hij de juiste docent voor mij was. In 2014 verhuisde ik naar Den Haag om bij hem een master in barokcello te volgen aan het Koninklijk Conservatorium, en in juni 2016 rondde ik die opleiding af. Gedurende die twee jaar mocht ik van een voormalige docent in Canada een instrument lenen, maar na het afronden van mijn opleiding moest ik het teruggeven. Toen wendde ik me tot Het Muziekinstrumentenfonds. 

Ze stonden open voor mij en waren vriendelijk, en na een gesprek kreeg ik een instrument te leen. Ik probeerde drie verschillende cello’s uit, en zodra ik op deze speelde, wist ik dat dit de juiste voor mij was. In het begin vond ik het een uitdaging om erop te spelen, maar de klankkleuren, de projectie en de algemene klankmogelijkheden inspireerden mij. Het hoge register zingt en zweeft, en het lage register is helder en diep. Vooral als beoefenaar van historisch geïnformeerde uitvoeringspraktijk is het buitengewoon interessant en waardevol om op een instrument te spelen dat uit dezelfde tijd stamt als de muziek die ik uitvoer. Ik werd er al snel verliefd op en leer er voortdurend zoveel van. Ik heb met het instrument door heel Europa gereisd en opgetreden, onder meer in Oostenrijk, België, Engeland, Frankrijk, Duitsland, Italië en Polen. Het is zeer veelzijdig en ik speel er regelmatig muziek op, variërend van de barok tot de romantiek. Ik kan de geschiedenis van de cello voelen en horen, en ik ben zo dankbaar dat ik de kans heb om er de komende jaren op te spelen.

Van 2016 tot 2018 heb ik in Den Haag een masteropleiding viola da gamba gevolgd bij Mieneke van der Velden en Philippe Pierlot, en sinds het afronden van die studie werk ik als freelancer op beide instrumenten. Ik treed op in heel Nederland en Europa met diverse ensembles, waaronder het Butter Quartet, Le Concert des Nations, het Luthers Bach Ensemble en Musica Gloria, en vele anderen.