Wij zwaaien

violiste Noa

Wildschut uit

Audinot, Grancino en Peccatte

Het voelt misschien als de dag van gisteren, maar het is al meer dan tien jaar geleden: in november 2012 ondertekende Noa haar eerste bruikleenovereenkomst bij Het Muziekinstrumentenfonds. Een strijkstok van Jacques Audinot raakte het hart van de jonge violiste, gebouwd in de 20e eeuw te Parijs. Enkele maanden later werd Noa ook betoverd door een Italiaanse viool, gebouwd door Giovanni Battista Grancino in 1714. 

Na zeven jaar met plezier op de Grancino-viool gespeeld te hebben, was Noa toe aan een volgende stap. Ze probeerde een Guadagnini-viool (Parma, ± 1764), maar de vonk sloeg niet over. Wel bleef ze tot en met 2023 spelen op een Peccatte-strijkstok uit de collectie van het fonds, die ze in 2017 verkoos boven de Audinot.

"Wat hebben de Grancino-viool, de Peccatte-stok en ik veel meegemaakt en gereisd samen… Herinneringen en leermomenten die ik mijn leven lang met me mee zal dragen."

Op eigen houtje verder

Sinds een jaar speelt Noa op een Guarneri del Gesù-viool die ze in bruikleen heeft van de Stretton Society. Hoewel de Peccatte-strijkstok van Het Muziekinstrumentenfonds goed bij de viool paste, probeerde ze hier en daar andere stokken uit, waaronder een strijkstok gebouwd door Nicolas Léonard Tourte. Volgens Noa klikte het meteen heel goed tussen de Tourte en de Del Gesù: ze kon nog meer klank en kern uit de viool halen.

Noa: "De Grancino-viool heeft mij echt grootgebracht… en ook de Peccatte-stok heeft me heel veel geleerd." Wij hopen dat de Peccatte-strijkstok uit onze collectie binnenkort een nieuwe musicus mag grootbrengen, en dat de Tourte-stok een inspirerende en uitdagende aanvulling is voor Noa en de Del Gesù!