In memoriam:
Pieter
Moerenhout
Pieter Moerenhout (1930-2018) was de geestelijk vader van Het Muziekinstrumentenfonds. De zoektocht in 1984 naar een goede viool voor zijn eigen dochter Saskia, confronteerde hem met de problematiek van kostbare strijkinstrumenten. Aan de keukentafel ontstond het idee van een instrumentenfonds en vijf intensieve jaren later was het hem gelukt een team van betrokken en deskundige mensen om zich heen te verzamelen waarmee in 1988 de stichting kon worden opgericht.
Met Theo Olof (de eerste bestuursvoorzitter van Het Muziekinstrumentenfonds) aan zijn zijde, schoof Pieter aan bij het Prins Bernhard Cultuurfonds dat met een genereuze bijdrage Het Muziekinstrumentenfonds uit de startblokken lanceerde. ‘De dwaze droom van een vent die niemand kent’, zoals Pieter het zelf omschreef, bleek werkelijkheid te zijn geworden.
Pieter ‘runde’ Het Muziekinstrumentenfonds de eerste jaren vanuit de zolderkamer van zijn woning in Bunnik. Zijn vrouw Gré was daarbij zijn steun en toeverlaat. Maar de snelle groei leidde ertoe dat het fonds in 1995 een kantoorpand betrok met een directeur, een officemanager en een collectiebeheerder. Het Muziekinstrumentenfonds zou de jaren erna met grote stappen verder professionaliseren, steeds onder het toeziend oog van Pieter Moerenhout. Eerst als secretaris van het bestuur (tot 2002) en daarna als lid van de Instrumenten Commissie. De laatste jaren was Pieter lid van de Raad van Advies. Zolang zijn gezondheid het toeliet, bleef hij op de hoogte van alle ontwikkelingen en was zijn bijdrage van onschatbare waarde voor de besluitvorming en de beleidsvoering van Het Muziekinstrumentenfonds.
Pieter kon prachtig vertellen over de avonturen uit de beginjaren van Het Muziekinstrumentenfonds. Zo reisde hij eens samen met zijn vrouw helemaal naar Mexico om instrumenten op te halen. Ook viel een keer een geschonken viool in een stofwolk uiteen toen hij de kist opende, opgevreten door de houtworm. De schenking van de befaamde ‘collectie Max Rodriguez’ (die vandaag een waarde vertegenwoordigt van ruim 4,5 miljoen euro) bleef voor hem het hoogtepunt. Hij liet ons regelmatig weten erg gelukkig te zijn met de manier waarop het team ‘zijn kind’ verder grootbracht.
Zonder Pieter Moerenhout was Het Muziekinstrumentenfonds er niet geweest. Zijn overlijden heeft ons allemaal diep geraakt en wij zullen hem enorm missen.
foto: Sjaak Ramakers (2006)
Pieter Moerenhout stond 33 jaar voor de klas als leraar Nederlands. Begin jaren 60 was hij daarnaast enige tijd professioneel zanger. Later volgde hij een opleiding aan de academie voor beeldende kunsten Artibus, waarna hij naast het docentschap ook als beeldhouwer/medailleur actief was. Pieter Moerenhout was auteur van het boek ‘Mens en Milieu’ en medeauteur van biologieschoolboek ‘Het Geheimzinnige Leven’. Hij was initiatiefnemer van de serie Krommerijnconcerten in Bunnik. Pieter Moerenhout was officier in de Orde van Oranje-Nassau en drager van de Zilveren Anjer; beide onderscheidingen kreeg hij vanwege zijn niet aflatende verdiensten voor Het Muziekinstrumentenfonds.
Lees hier het artikel over Pieter Moerenhout in de NRC van 7 september 2018.