In memoriam:

Coosje Wijzenbeek

Voor muziekminnend Nederland was Coosje de motor achter talloze violisten met een bloeiende carrière zoals Janine Jansen, Noa Wildschut, Carla Leurs, Amarins Wierdsma, Nadia Wijzenbeek, de zusjes Rosanne en Julia Philippens en nog vele anderen. Voor haar (ex-) leerlingen was ze de toegewijde vioolmoeder met de oneindige gereedschapskast waaruit ze voor iedere leerling een ander laatje opentrok, een metafoor die ze zelf graag gebruikte. Voor generaties van jong talent was ze de oprichter en leider van de Fancy Fiddlers, het ensemble waarin haar leerlingen, samen met celloleerlingen van collega-docenten, leerden hoe belangrijk de interactie met andere musici is om op hoog niveau te kunnen samenspelen, altijd uit het hoofd. Coosjes leerlingen beschikten over een uitzonderlijke basis om verder te kunnen bouwen aan een carrière als professioneel musicus, vaak op internationaal topniveau. Voor Het Muziekinstrumentenfonds was Coosje een van de pijlers waarop onze organisatie is gebouwd.

“In amateurs ben ik niet gespecialiseerd” was een van de gevleugelde uitspraken van Coosje. Haar gevoel voor humor, haar directheid, haar nuchtere kijk op zaken en haar allergie voor amateurisme, het komt allemaal terug in zo’n uitspraak. Zeer herkenbaar voor mensen die nauw met Coosje hebben samengewerkt. Coosje was 26 jaar lid van onze Instrumentencommissie; ze is langer aan Het Muziekinstrumentenfonds verbonden geweest dan wie dan ook van de huidige medewerkers en commissieleden. 26 jaar lang maakte ze in haar overvolle agenda belangeloos tijd vrij voor het lezen van alle aanvragen (in totaal ruim 1500) en beleidsstukken, maar ook voor de kwartaalvergaderingen van de Instrumentencommissie op ons kantoor. En met de Fancy Fiddlers verzorgde Coosje regelmatig het vreugdevolle hoogtepunt tijdens onze evenementen, zoals tijdens ons 25-jarig jubileum in de Ridderzaal. Het zegt veel over hoe belangrijk zij het vond om zich in te zetten voor een organisatie die talentvolle musici in hun ontwikkeling steunt door de bruikleen van een passend instrument. Dat wij dat doen en hoe wij dat doen, is in grote mate te danken aan de inzet van Coosje.

Coosje was uniek, dat zal iedereen beamen die haar heeft gekend. Wij gaan haar krachtige mening missen, want ze drong hem nooit aan ons op. We gaan haar vlijmscherpe kritiek missen, want die bracht ons altijd verder. We gaan haar humor missen, want die relativeerde waar dat nodig was. We gaan Coosje missen.

Persoonlijke noot

In 1999 was ik aan het vioolspelen in mijn Spaanse studio toen de telefoon ging. Het was Coosje vanuit Nederland. Ze vertelde me dat er een vacature was bij Het Muziekinstrumentenfonds en ze dacht dat ik daar misschien wel interesse in zou hebben. Dat had ze feilloos aangevoeld, typisch Coosje. Onze levens kruisten elkaar op verschillende momenten en ik heb altijd een sterke band met haar gevoeld. De gesprekken met haar gingen vaak veel verder en dieper dan alleen over muziek en instrumenten en ik koester het grote vertrouwen dat ze mij gaf en dat ik haar kon geven. Lieve Coosje, het was een belevenis om je te mogen kennen. Ik ga je missen!