
Isobel Warmelink
van Jean-Baptiste Vuillaume

Het Muziekinstrumentenfonds zorgt er niet alleen voor dat musici een hoogwaardig instrument kunnen bespelen, maar ook dat deze instrumenten in topconditie blijven. Enkele weken geleden is een Landolfi-viool gerestaureerd. De Italiaanse viool maakte een reis naar Wenen en belandde in de goede en bekwame handen van Usa von Stietencron.
De viool die Isobel Warmelink (27) momenteel bespeelt, heeft een grote restauratie ondergaan. Het is een viool met een bewogen geschiedenis, gebouwd door Carlo Ferdinando Landolfi in Milaan 1755. De Weense vioolbouwer Usa von Stietencron klaarde de klus: “Isobel heeft de viool inmiddels opgehaald. We werkten samen nog enkele uren aan de juiste afstellingen en haar eerste reacties zijn veelbelovend!”
Isobel heeft de Landolfi al vijf jaar in bruikleen en studeert tegenwoordig in Salzburg. Ze liep al enige tijd met het gevoel dat de viool niet prettig klonk en dat spelen moeizaam aanvoelde. “Ik dacht dat het aan mezelf lag, maar ben toch maar naar een vioolbouwer gegaan.” De toets bleek iets losgekomen van de hals, waardoor de hele toets een beetje was ‘ingezakt’. In de hogere posities lagen de snaren hoger ten opzichte van de toets; dat betekent voor de vingers harder werken in de hoogte.
bekijk de viool

Op advies van de vaste expert van de viool, mocht Isobel voor de restauratie naar Usa von Stietencron in Wenen. Usa werkte tot voor kort in Amsterdam in de werkplaats van Andreas Post. De kans deed zich namelijk voor om niet alleen de toets te vervangen, maar om gelijk enkele grote problemen aan te pakken; een niet ideale halsafstelling, een vervormde stemschroevenkast en enkele scheurtjes.
Usa heeft geweldig werk geleverd. Op de foto’s is te zien hoe de oude stemschroevenkast was verwijd, weer in ere is hersteld en aan een nieuwe hals is bevestigd. Hij verstevigde de wanden van de stemschroevenkast om weer opgewassen te zijn tegen de toekomst.
De nieuwe hals ligt een stuk hoger en in een grotere hoek. Daardoor heeft de viool nu ook een hogere kam, die zorgt voor een grotere klank. De afstand tussen de snaren en de toets is nu ruim een millimeter kleiner. Isobel: “Dit lijkt heel weinig, maar gezien de hoeveelheid noten die wij violisten spelen, zijn dat toch een flink aantal meters minder die mijn vingers hoeven af te leggen!”


Met ruim 500 instrumenten en 250 strijkstokken is de collectie van Het Muziekinstrumentenfonds één van de grootste collecties muziekinstrumenten in Europa. Met uw steun kan het fonds deze hoogwaardige instrumentencollectie in topconditie houden. Word donateur!
doneer