Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
DOOR FRITS SCHUTTE De kantine van het Conservatorium van Amsterdam is bijna altijd druk als ik er binnenloop. Het doet me denken aan de tijd dat ik mijn vioolstudie in Amsterdam deed maar ik voel me erg oud als ik zie hoe anders het er nu aan toegaat. Achter de ene tafel speelt een jongen op zijn elektrische gitaar met een koptelefoon op.Vlak ernaast zitten twee jonge meiden achter een laptop waarop ze bladmuziek bestuderen. Ik hoor Spaans Engels en volgens mij ook Portugees wanneer ik me een weg baan richting de Bernard Haitinkzaal. Ik val niet op met de cellokist op mijn rug. In de kist zit een splinternieuwe cello gebouwd door Gudrun Kremeier. Ze kreeg veel lof van de vakjury van een prestigieus vioolbouwconcours in Parijs. Met name de persoonlijkheid de eigenheid van haar bouwstijl werd geprezen. Misschien zit hem dat wel in de knoop knoest die zich brutaal manifesteert in het hout van het bovenblad. Het NMF overweegt de cello aan te kopen en hij zal daarom vandaag onderworpen worden aan een uitgebreide beoordeling door vier cellisten met begeleiding van een pianist. We hebben er drie uur voor uitgetrokken. De Haitinkzaal is qua akoestiek zeer geschikt om de mogelijkheden en de beperkingen van een instrument bloot te leggen. Ik heb een doos met vijf strijkstokken uit de NMF-collectie meegenomen omdat de combinatie instrument-strijkstok cruciaal is. De Voirin-stok blijkt het beste resultaat uit deze Kremeier-cello te halen. De toon is met een andere stok krachtiger maar met de Voirin bloeit en glanst elke noot en kan er veel meer gekleurd worden. Ook als Caspar Vos het uiterste uit de Steinway concertvleugel haalt hoeft Sietse-Jan Weijenberg niets te forceren om de stem van de cello op de voorgrond te houden tot achter in de zaal. Ook Monique Bartels Jeroen den Herder en Kalle de Bie bespelen en beluisteren de cello en iedereen is het erover eens dit instrument is een aanwinst voor de collectie van het NMF Het is een cello met een grote toegankelijkheid die precies reageert op wat de cellist vraagt. Vooral in de laagte is hij opvallend mooi en vol terwijl de helderheid bovenin niets te wensen overlaat. We mogen verwachten dat deze vrijwel onbespeelde cello nog zal ontwikkelen in de handen van een goede speler dus hij kan er alleen nog maar beter op worden De Wim Dik-cello Een aantrekkelijke knoop Deze cello is inmiddels aangekocht ter ere van en vernoemd naar Prof. Ir.Wim Dik die onlangs afscheid nam als bestuursvoorzitter. NMF_zomer_bulletin_2015_Wim.indd 10 24-06-15 1711