Violiste Svenja Staats noemde haar viool vaak haar ‘vriendje’. Een andere violiste, Carla Leurs, sprak als ze het over haar viool had over ‘wolfje’. Meneer G., die zijn viool op zijn sterf- bed aan het NMF naliet, sprak liever over zijn ‘troetelding’. Weer een an- dere donateur van het NMF, meneer D., had het over zijn ‘Ferrari’. Nee, dat ging niet over zijn auto, maar over zijn cello, die volgens de schenker in kwestie de kwaliteiten van zo’n auto had. Er is – uiteraard – een bonte ver- scheidenheid van namen die gebruikt worden om het instrument dat iemand bespeelt te omschrijven. Maar wat al deze namen gemeen hebben, is dat ze aangeven dat er een bijzondere relatie is ontstaan tussen de persoon en dat instrument. Want met het geven van een naam ontstaat er een identiteit. Het ding ontstijgt het ding en krijgt een diepere betekenis. Emoties Als directeur van het NMF kom ik veelvuldig in aanraking met mensen die hun instrument aan het NMF wil- len schenken of nalaten. En telkens weer word ik geraakt door de emoties die daarbij een rol spelen. Dat kan zowel bij de schenker zelf zijn of bij diegenen die achterblijven na een overlijden. Ik herinner me nog goed de eerste schenking die ik meemaak- te, jaren geleden. Ik was nog maar net in dienst toen ik gebeld werd door de neef van een overleden violist, die me vertelde dat het NMF de kostbare viool uit de nalatenschap zou krijgen. Toen ik vernam dat de overledene weliswaar van plan was geweest om zijn viool in zijn testament aan het NMF na te laten, maar dat verzuimd had én ik hoorde dat er maar liefst acht erfgenamen waren, zag ik de bui al hangen… Maar geheel tegen mijn verwachting in, was de zaak binnen een paar da- gen beklonken. Iedereen in de fa- milie wist van oom Piet en wilde zijn wens respecteren. De nalatenschap werd omgezet in een schenking en enkele weken later werd de viool plechtig overhandigd aan het NMF tijdens een door ons georganiseerd “De hele familie wist dat Piet zijn viool aan het NMF wilde nalaten.” “Mijn cello is zo goed als een Ferrari – en nu ik 80 ben, mag u hem hebben!” “Ik voel me rustig nu mijn cello in uw fonds zit.” “Mijn vader had het zo gewild dat zijn viool aan een jong talent zou worden doorgegeven.” Het NMF ontvangt met enige regelmaat instrumenten uit schenkingen en nalatenschappen. Marcel Schopman vertelt over een aantal van deze vaak emotionele ­gebeurtenissen. TEKST MARCEL SCHOPMAN “Na een emotioneel gesprek over de overledene, mocht ik zijn viool meenemen.” 81