Ik hoorde Janine Jansen eens in een interview vertellen over haar viool. Ze zei iets heel lo­ gisch en toch iets waar je je niet altijd bewust van bent: een viool heeft een zo veel langer leven dan ieder van ons, dat wij ons eigenlijk in dienst moeten stellen van het instrument. Misschien heeft Janine het niet precies op deze manier gezegd - ik kan het interview zo gauw niet terugvinden - maar dit is wel het begrip dat mij is bijgebleven. En dit is ook het begrip dat ik aan de musici van het NMF wil doorgeven. Wist u dat we alle musici die een aanvraag doen, altijd uitnodigen voor een kennisma­ kingsgesprek? We bespreken dan natuurlijk de aanvraag en praten over de wensen ten aanzien van een instrument. Bovendien wil ik ze altijd iets meer vertellen over het NMF. Over de instrumenten, de experts, de donateurs, over alles wat voor ons belangrijk is. Maar ik ben ook altijd benieuwd hoe de musici met hun eigen instrument omgaan en hoe ze in dat opzicht kijken naar de instrumenten uit de NMF-collectie.    Speel je een instrument dat onlangs gebouwd is, dan ben je verantwoordelijk voor de ont­ wikkeling in zijn vroege jaren. Speel je een instrument dat er al een lang leven op heeft zitten, dan ben je verantwoordelijk voor de continuering ervan.   In mijn ogen gaat het hier om een verant­ woordelijkheid die de huidige musicus heeft naar zowel het instrument (en zijn bou­ wer) als ook naar zijn vorige én volgende bespelers. Natuurlijk hebben we allerlei (strenge) regels met betrekking tot het onder­ houd van de instrumenten, maar de musici moeten begrijpen waarom wij die regels heb­ ben opgesteld, welk gevoel daar volgens ons bij hoort. Mysterieuze kijk in de ziel van een viool GEERTJE VAN DER LINDEN collectiebeheer “Een viool heeft een zo veel langer leven dan ieder van ons, dat wij ons eigenlijk in dienst moeten stellen van het instrument.” De viool bekeken vanuit een ander perspectief: de binnenkant. 59