‘Frits Schutte, wat wil jij doorgeven?’ Het leuke van deze ‘levensvraag’ was voor mij dat ik in een soort dialoog met mezelf raakte, waarin ik aller­ eerst werd geconfronteerd met de constatering dat ik helemaal niet bezig ben met die vraag. Er is bij mij dus geen sprake van een bewust proces om iets aan mijn medemens door te geven. Ik voelde me echt behoorlijk onnozel toen ik dat besefte. Toch realiseerde ik me ook dat er een reden moet zijn waarom ik al achttien jaar werk doe waarbij het ‘doorgeven’ de kern vormt. Ik bespaar u de verdere details van mijn zelfreflectie, maar ik ben eruit, daar gaat het om! Wat ik graag wil doorgeven, of beter gezegd, de reden waarom ik zo blij word van het door­ geven van instrumenten aan steeds weer nieuwe bespelers, is de betrokkenheid die ik daarbij ervaar. Ik ben erachter gekomen dat die betrokkenheid voor mij een drijfveer is binnen mijn werk. En nu ik er zo over nadenk, kan het niet anders dan dat voor mijn collega’s bij het NMF (én de vrijwilligers!) die betrokkenheid net zo belangrijk is. We vinden zelf die betrok­ kenheid allemaal heel erg gewoon en we staan er daarom denk ik ook niet bij stil dat het een waarde is waarmee we ons onderscheiden. De oprechte aandacht, interesse en nieuwsgierig­ heid - en soms zelfs zorg - die wij in de jarenlan­ ge contacten met de musici steken, stelt ons in staat om (veel) meer te betekenen dan alleen het beschikbaar stellen van een instrument. En dat we daar van de musici ook weer oprechte betrokkenheid voor terugkrijgen, zie ik als een groot cadeau! Dat wilde ik toch maar even aan u doorgeven! Betrokkenheid is mijn drijfveer FRITS SCHUTTE collectiebeleid en -beheer “Oprechte aandacht, interesse en nieuwsgierigheid stelt ons in staat meer te betekenen.” Frits geeft de Guarneri del Gesù officieel in bruikleen aan Daniel Rowland. 58