Grenzen verleggen Het muziekvak kent vanouds harde kanten. Peter Stotijn heeft ze in het Residentie Orkest gezien: violisten die zich uit de naad hadden gestudeerd, prijzen en concoursen wonnen, maar ze kwamen terecht op de achterste rij van de tweede violen. ‘En allemaal dachten ze: ik speel minstens zo goed als de concertmeester. Maar ja, die stoel haal­ den ze niet.’ Rick: ‘Wie voor de muziek kiest, moet stevig in zijn schoenen staan. Zeker nu in Nederland zo hard op orkesten is bezuinigd.’ Peter: ‘Alleen al mijn ouwe cluppie, het Residentie Orkest, is bijna gehalveerd.’ Rick: ‘In Amsterdam deel ik een klas van 16 studenten met Olivier Thiery; in Düsseldorf geef ik les aan 12 leerlingen, stuk voor stuk getalenteerd. Maar waar vinden die straks allemaal een baan?’ Peter: ‘Toen ik begon met lesgeven had ik uitsluitend Nederlandse leerlingen. Dat is langzaam omgeslagen. Tegen­ woordig komen ze van over heel de wereld.’ Rick: ‘Vaak vraag ik dan ook aan studen­ ten: waarin onderscheid je je? Hoe wil je klinken, wat is jouw persoonlijke geluid?’ Peter: ‘Daarin is Rick een stap verder gegaan dan ik. Hij denkt niet als bassist maar als muzikant, hij blijft de grenzen van het instrument verleggen. En ja, dat zou ik ook zeggen als hij niet mijn zoon was.’ 53 Peter Stotijn Peter Stotijn (68) maakt deel uit van de Instrumentencommissie van het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds. Hij viel voor de contrabas toen Piet Swinkels, zijn latere leraar, een concert gaf op zijn middelbare school. Na het afronden van zijn studie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag trad hij toe tot de contrabassectie van het Residentie Orkest. Hij begon als tuttispeler en werd later gekozen tot aanvoerder. Op z’n 25ste begon hij als hoofdvakdocent aan het Utrechts Conservatorium. In 1995 stapte hij over naar het Conservatorium van Amsterdam. Ook na zijn pensionering blijft Peter Stotijn betrokken bij het muziekleven. Zo begeleidt hij de contrabassisten van het Jeugdorkest Nederland en is hij bestuurslid van de Academie Muzikaal Talent. Rick Stotijn Rick Stotijn (35) studeerde contrabas bij zijn vader. Op z’n 21ste zette hij zijn opleiding voort in Freiburg; in 2013 ontving hij de Nederlandse Muziekprijs. Hij vulde een carte- blancheserie in het Concertgebouw en trad als solist op met talrijke orkesten. Veel componisten hebben nieuw werk voor hem geschreven, onder wie Martijn Padding en Michel van der Aa. Hij nam twee solo-cd’s op. In 2018 verschijnen drie nieuwe cd’s, waarvan een met Nederlands werk voor contrabas. Rick Stotijn is aanvoerder contrabassen van het Zweeds Radiosymfonieorkest en het Mahler Chamber Orchestra. Hij geeft les aan de conservatoria van Düsseldorf en Amsterdam. Hij speelt op een Rafaele & Antonio Gagliano-contrabas, ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds. 53