Laten we eenvoudig beginnen met het fysiek doorgeven van iets: “Ach, Kees, geef jij die fles eens door”, of het rondschrijven van de woningbouwvereniging: “Wilt u deze brief na lezing aan uw medebewoners doorgeven?” Dan komt half fysiek, half virtueel. We geven voorwerpen met informatie aan elkaar door. Dagelijks, in alle talen, overal ter wereld. Met de bedoeling een wens te vervullen of een situatie te bewerkstelligen: de krant, het politiek commentaar, het vreugdevolle (Ria heeft een baby), het vreselijke (de buurjongen is op straat neergestoken). Doorgeven doen we ook voortdurend en onbewust door onze houding, ons gedrag, gewoon door wie we zijn. We geven signalen door die aan anderen vertellen wat we voelen, denken, willen. Of we gelukkig, verdrietig, boos, opgetogen of teleurgesteld zijn. Onze hersens en ons lichaam hebben het daar druk mee. Het meest opvallend is dat met de opvoeding van onze kinderen. Ouders ‘leven voor’ hoe ze het gedrag van hun kinderen willen hebben, om ze wegwijs te maken in huis en haard (soms letterlijk: laten voelen dat een haard heet is) of buiten op straat (wachten tot het voetgangerslicht groen is, naar links en naar rechts kijken). Het kind doet het automatisch na en leert zo de veiligheid. Vertrouwen en veiligheid zijn sowieso belangrijke doorgeefonderwerpen. Het is verrassend te zien wat kinderen al observerend écht leren. Het overkwam ook mij dat ik, teleurgesteld denkend dat slechts een deel van mijn opvoeding vrucht leek te dragen in hun puberteit, later verbaasd werd door alles wat ze toch hadden opgepikt van mijn onbewuste doorgeven. En dan kom ik aan de muziek! Zelf ben ik een enthousiast musicus/muzikant. Ik speel bijna mijn hele leven slagwerk in een jazzband en in een big band. Mijn kinderen zijn opgegroeid met een vader die hen meenam als ik met de carnavalskapel of de jazzband erop uitging. Ze dansten op tweejarige leeftijd op het biljart in het café als we er speelden. Zulke kinderen hoef je nauwelijks aan te sporen om muziek te gaan beoefenen! Het gezinsklimaat geeft de liefde voor muziek door, ook weer van kind op kleinkind. De ouders leven het vóór, de kinderen nemen het over! Dat is doorgeven zonder dwang of moeite. Dat is het feest van met elkaar iets moois tot stand brengen en harmonie in de relaties hebben. Doorgeven dus! Doorgeven: een filosofie over een dagelijks fenomeen Voormalig staatssecretaris en KPN-topman prof. ir. Wim Dik werd in 2001 benoemd tot voorzitter van het NMF. Veertien jaar lang was Wim Dik een ­ grote inspirator voor het NMF. In 2015 gaf Wim Dik het stokje door aan de huidige voorzitter mr. Els Swaab. Het NMF benoemde hem tot ­ ere-voorzitter vanwege zijn nimmer ­ aflatende betrokkenheid bij het NMF. Nog steeds is hij een van onze trouwste concertbezoekers! COLUMN WIM DIK ERE-VOORZITTER NMF 41