luister ik een stuk kritischer naar mezelf. Ik merk dat ik meer over dingen ben gaan nadenken. Vioolspelen wordt er helaas niet makkelijker op.’ Hoe argeloosheid zijn tol eiste, toonde in 2011 de documentaire Janine. Het gereis, de concerten, de verplichtingen eromheen: langzaam raakte Jansen de regie kwijt over haar leven. ‘Ik wilde zó graag spelen. Pas na m’n dertigste kwam ik erachter dat ik te veel deed. Ik nam rust en heb ervan geleerd.’ Sinds kort heeft ze een personal manager. Afgelopen herfst vertrok Jansen bij Harrison Parrott, het Londense impresariaat dat Wildschut zojuist heeft verwelkomd. ‘Het was een fijne samenwerking’, zegt Jan- sen, ‘maar ik was toe aan iets dat beter bij mijn leven past. Simpe- ler en overzichtelijker. Ik voel me vrijer.’ Jonger, sneller, intenser Noa Wildschut wordt omringd door mentoren: haar ouders, het impresariaat, Vera Beths en Anne-Sophie Mutter. Allemaal hel- pen ze haar bij de afwegingen waarvoor ze komt te staan. Welke stukken studeert ze in? Welke concertverzoeken neemt ze aan? Maar ook: hoe maakt ze haar middelbare school af? Ze heeft een tijd online onderwijs gevolgd. ‘Nu zit ik twee dagen per week op een particuliere school. Als het goed is, haal ik volgend jaar mijn havo-diploma.’ Soms, zegt Janine Jansen, lijkt het of alles in de muziekwereld jonger, sneller en intenser moet. ‘Maar dat is geen kritiek op Noa hoor, zij doet het fantastisch. Ze is op veel fronten verder dan ik op m’n vijftiende was.’ Coosje Wijzenbeek zei ooit: ‘Noa heeft een oude ziel, een aan- geboren muzikaliteit.’ Wildschut zelf bekommert zich niet zo om leeftijd. ‘Ik speel in het strijkorkest Mutter’s Virtuosi. Tussen de le- den zit een groot leeftijdsverschil, maar daar merk je in de prak- tijk niets van. We proberen gewoon samen iets moois neer te zetten.’ Hoe dat gebeurt, valt te zien op de website noawildschut. com. Daar staat ze, in het derde deel van Bachs Dubbelconcert, zij aan zij met de violiste die op haar dertiende debuteerde bij Herbert von Karajan. ‘Ik heb van Anne-Sophie Mutter nog geen les gehad. Maar dat vind ik niet erg. Soms leer ik meer van sa- menspelen dan van woorden.’ 59 Noa Wildschut (15) De Hilversumse Noa Wildschut speelt viool sinds haar vierde. Ze kreeg les van Coosje Wijzenbeek en studeert tegenwoordig bij Vera Beths aan het Conservatorium van Amsterdam. Op haar negende won ze het Internationaal Vioolconcours Louis Spohr in Weimar. In 2013 nam ze de Concertgebouw Young Talent Award in ontvangst. Sinds 2015 is ze de jongste beursstudent van de Anne-Sophie Mutter Stiftung. Ze vormt een vast duo met haar oom, de pianist Yoram Ish-Hurwitz. De eerste cd van Noa Wildschut verschijnt in september 2017 op het label Warner Classics. NOA WILDSCHUT “Vera Beths maakt me bewust van wat ik doe. Bijvoorbeeld door me een partituur te laten analyseren, zodat ik niet alleen op intuïtie speel.” K O P S T U K