Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Of ik het belangrijkste pianopodium van Europa heb Dat mag ik over mezelf na- tuurlijk niet zeggen maar de directeur van het Concertgebouw heeft me toever- trouwd dat hij Meesterpianisten de beste klavierserie ter wereld vindt.Ik hoor het ook van de pianisten zelf. Ze roemen de sfeer de Grote Zaal het aandachtige publiek. Ze komen dan ook allemaal graag of ze nu Pires heten of Pollini Sokolov of Zimerman. Ik vind het lastig een meesterpianist te ty- peren.En ding spreekt voor zich de tech- niek is van het allerhoogste niveau. Een meesterpianist speelt integer en koket- teert nooit met zijn talent hoe virtuoos hij ook is. Hij moet zijn muzikale boodschap kunnen overdragen op het publiek. En het liefst heeft zijn spel zon diepgang dat het me kan ontroeren. Toen ik in 1987 met de serie begon hing die als het ware in de lucht. Ik had ervaring opgedaan bij Concertdirectie Dr. G. de Koos en Co waar ik de internationale pia- noserie programmeerde. Zo was ik in 1972 verantwoordelijk voor het Nederlandse debuut van Alfred Bren- del. Niemand kende hem nog. Hij speelde de laatste drie sonates van Schubert dat was een openbaring Later regelde ik de pianoserie van het Nederlands Impresari- aat. In 1984 heb ik me als artist manager naar Parijs laten lokken. Nou dat heb ik geweten. Het ging met de Franse slag na negen maanden had ik nog geen contract. Het leven was duur en ik kon amper rond- komen. Ik keerde terug naar Amsterdam en dacht als ik ooit voor mezelf wil begin- nen moet het nu. Belachelijke prijzen Ik had allang gezien dat de pianoseries in Nederland niet goed liepen. De impresa- rios dachten te klein ze boekten alleen de pianisten van wie ze zelf de vertegen- woordiging hadden. Veel beroemdheden speelden zodoende nooit in Nederland. Die impasse wist ik met Meesterpianisten te doorbreken. Sterren als Ashkenazy en Perahia boekte ik gewoon via mijn colle- gas. Dat vonden ze aanvankelijk niet leuk maar ja zelf hadden ze niets te bieden. Via mij kregen hun pianisten tenminste een solorecital in de Grote Zaal. De belangstelling voor het eerste seizoen was zo groot dat ik de abonnementen verkoop moest stopzetten. Dat was niet eerder vertoond. Maar ja kijk ook eens naar de prijzen. Tien toppianisten voor 250 gulden dat is achteraf belachelijk. Rond het eerste concert zat trouwens een vreselijke tragiek. Youri Egorov moest na- melijk afzeggen. Hij had een hersenvlies- ontsteking en kon nauwelijks lopen. Een halfjaar later is hij overleden. Iemand beval Cyprien Katsaris aan die opende op 11 oktober 1987 mijn eerste serie. Vanaf het tweede seizoen zit ik op de zon- dagavond. Ik heb een gentlemans agree- ment met het Concertgebouw. Zij ronden eerst hun programmering af samen met het Koninklijk Concertgebouworkest ver- volgens kies ik 13 of 14 zondagavonden. Impresario Marco Riaskoff 6161 NMF MAGAZINE 2016 Marco Riaskoff is het brein achter de serie Meesterpianisten. s Werelds klaviertoppers levert hij af bij de trap naar de Grote Zaal van het Koninklijk Concertgebouw. Voor dat podium heeft iedereen een heilig ontzag. TEKST GUIDO VAN OORSCHOT