Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
vaak met complexe en zeer kostbare op- lossingen. Zonder die oplossingen te wil- len veroordelen merk ik wel dat er in veel gevallen met een veel simpelere en dus ook goedkopere aanpassing hetzelfde resultaat kan worden bereikt. In mijn ei- gen studio heb ik bijvoorbeeld met een paar tientjes aan structuurverf een perfect resultaat kunnen bereiken voor de reflec- tie van de midden- en hoge frequenties langs de zijwand een enorme besparing ten opzichte van de adviezen die hier doorgaans voor worden gegeven. Ik kan me ook erg opwinden over aspecten die volledig worden genegeerd. Neem nou bijvoorbeeld de rechte hoek die we van vrijwel alle podia kennen. Het is akoes- tisch gezien het meest verschrikkelijke ding wat er is Er zou een wereld van verschil zijn als je de rand van het podi- um schuin af zou laten lopen. Op de rand die we gewend zijn maakt het geluid een abrupte hoek en het brein van de luiste- raar registreert meteen dat daar een po- dium zit Ik vind dat zonde. De oplossing zou heel eenvoudig zijn en toch gebeurt het niet. Een kleine aanpassing betekent soms een wereld van verschil Bert van der Wolf van Northstar Recordings in actie tijdens een opname. Akoestiek Cees Mulder gaat helemaal terug naar zijn kleutertijd als ik hem vraag hoe hij in dit vak is gerold. Zolang hij zich kan herinneren is hij al genteresseerd in klank en geluid een interesse die hij deelt met een vriend die hij vanaf de kleuterschool kent. Op de middelbare school experimenteerden de twee volop met muziek instrumenten en elektronica en de interesse groeide uit tot passie. Cees zette zijn zinnen op de conser- vatoriumopleiding geluidsregistratie maar de eis om een instrument op hoog niveau te kunnen bespelen gooide roet in het eten.Het werd de studie elektronica aan de Hogeschool Utrechtwaar Cees in 1991 zijn ingenieurstitel behaalde. Zijn stages brach- ten hem bij bedrijven die zich specialiseer- den in akoestiek en al snel werd duidelijk dat zijn carrire zich op dat vlak verder Ik werk heel graag vanuit de architectuur naar een goede akoestiek toe. 25 NMF MAGAZINE 2016