Hij deed veel onderzoek, tekende na, ploos van alles uit en moest vele beslissingen maken: welk hout, welke maten, en hoe boots je de karakteristieke ‘slordigheden’ van Guarneri na? Voor het bovenblad koos Bas voor bijzonder hout van 140 jaar oud uit de collectie van wijlen Max Möller. En om de bespeelbaarheid ten goede te komen, is de viool bijvoorbeeld 1,5 millimeter korter dan de “ex-Wieniawski”. Bij de krul zijn duidelijk de sporen van de guts en de onregelmatigheden in de oppervlakten te zien. De Guarneri’s waren namelijk niet uit op perfectie in de afwerking: de grote lijnen vonden ze belangrijker, en dat geeft enorm karakter. De viool straalt zo op het oog 1723 uit, en niet 2017. De nieuwe Bas Maas is op het moment van schrijven op proef bij een jonge violiste. Grote kans dat ze hem uitkiest! U zult hem dan binnenkort in een concertzaal kunnen beluisteren. En wellicht heeft u de viool al gehoord bij Podium Witteman, begin september, toen deze ‘nieuwe Italiaan’ de strijd aanging met een ‘oude Italiaan’. Bent u enthousiast geworden? Bas is van plan de “ex-Wieniawski” nog eens te kopiëren, nu hij de kennis en ervaring heeft. De ‘nieuwe Guarnerius’ heeft duidelijk de smaak te pakken. U weet hem nu te vinden, in de Amsterdamse Pijp… © Nic Limper