op jazzmuziek; in de tijd van ska, new wave, Doe Maar en punk vrij apart voor een stel brugpiepers. Dus we begonnen, niet door enige kennis gehinderd, een band. Toevallig zat ik in de klas met Michiel Borstlap. En die kon toen ook al, zoals we nu allemaal weten, een aardig deuntje spelen. Hij is een paar keer bij ons thuis geweest. Natuurlijk werd er dan door hem op de vleugel gespeeld. Hij zat ook in dat bandje, dat naar hem vernoemd was. Zijn niveau was toen al oneindig veel hoger dan dat van ons, maar dat maakte toen allemaal nog niets uit. Wij waren ergens tussen de twaalf en vijftien jaar en speelden nummers die nog veel te hoog gegrepen waren voor ons, maar wat vonden we het leuk! Aangezien ik geen pianolessen bij mijn eigen moeder serieus genoeg wilde volgen, was mijn aandeel in dit bandje de zang. Nu Michiel wereldberoemd is, is het toch leuk dat zijn handen deze vleugel beroerd hebben, dat draagt dan ook weer bij aan de geschiedenis van dit mooie instrument! In april schonk de familie Steltenpool een Steinway & Sons- vleugel (model S, 155 cm) uit 1970 aan het NMF. De vleugel wordt binnenkort gereviseerd en speelklaar gemaakt. Daarna selecteert het NMF een kandidaat die de vleugel in bruikleen zal krijgen. Het instrument en de bespeler verschijnen dan op onze website: www.muziekinstrumentenfonds.nl © Merlijn Doomernik