Mijn NMF

loginForm
 

Ruben Bravo Veldhuijzen van Zanten

afbeelding van Ruben Bravo Veldhuijzen van Zanten

Wie ben ik?

Hallo!
Mijn naam is Ruben Bravo en ik woon nu twee jaar in Nederland. Na het grootste deel van mijn leven in Colombia te hebben gewoond ben ik naar Nederland gekomen om hier mijn schooldiploma te kunnen halen. Toen ik aan ben gekomen heb ik de kans gekregen om auditie te doen bij het ArtEZ  conservatorium waar ik aangenomen ben. Dit is een van de meest fantastische dingen van mijn opvoeding tot het moment; ik ben begonnen met les te nemen René Berman wie in mijn ogen de wereld op de cello heeft uitgevouwen.
Maar eerst wil ik een beetje vertellen over wat ik in Colombia allemaal heb gedaan voor ik naar Nederland kwam. Op mijn zesde ben ik door mijn ouders naar een concert gebracht waar ik zeer onder de indruk was van al het mooie geluid dat de enorme zaal in werd gestuurd ik vond gelijk de cello de mooiste van alle instrumenten die ik kon zien, dus kort daarna ben ik begonnen met cello les te nemen en te oefenen op een klei geleend cellootje. Na een tijd begonnen ik les te nemen bij een heel interessante muziekschool Unimusica (ook de faculteit van muziek van de universiteit Corpas) waar we de elke zaterdag van s ochtends’ vroeg tot laat in de middag met muziek bezig waren; we repeteerde met een koor (waarmee we ook een landtournee hebben gedaan en concours hebben gewonnen), hadden theorie en solfège les, natuurlijk ook particuliere les van ons instrument en na het middageten met het orkest repeteren.
De muziekschool Unimusica heeft heel veel mogelijkheden gegeven me muzikaal te ontwikkelen naast het aanbieden van een heerlijke studeersfeer, dankzij hen heb ik mee kunnen doen aan nationale en internationale muziekfestivals waar ik heel veel heb kunnen leren van musici afkomstig van landen over de hele wereld.
Nu in Nederland beland heb ik een wereld aan kansen kunnen zien; ik heb het geluk gehad aangenomen te worden op ArtEZ waar ik zeer enthousiaste vrienden heb kunnen maken, ik heb me daarna ook in het Nederlands netwerk der jongeren musici kunnen integreren. Dankzij al deze vrienden ben ik met veel mensen kunnen gaan spelen waartussen ik bij enige jeugdorkesten mee heb gespeeld zoals het Britten Jeugd Strijkorkest waar in ik nog steeds speel en regelmatig concerten mee heb.
Op dit moment heb ik een punt bereikt en daar heeft het conservatorium ook moeite om gedaan mij duidelijk te maken dat ik met de cello en de strijkstok die ik heb op een plateau ben terechtgekomen waarin ze niet meer geschikt zijn voor mijn technisch niveau en niet meer kunnen bieden wat ik nodig heb om mij muzikaal verder te ontwikkelen. Sinds ik zelf niet gemakkelijk een beter instrument kan aanschaffen werd het mij aangeraden om bij de zeer vriendelijke groep mensen bij het NMF langs te komen om daar te kijken voor een leeninstrument, na een tijdje heb ik mogen kiezen en heb ik nu de fantastische gelegenheid om een cello van Uli Schnorr en met een strijkstok van Jan Strumphler te mogen spelen. Ik heb klanken kunnen maken die mij eerst een raadzel leken maar vooral muziek kunnen maken die ik me alleen in mijn hoofd kon voorstellen.
Voor dit alles bedank ik van harte de donateurs en het NMF!