Mijn NMF

loginForm
 

Carla de Kleuver-Leurs

afbeelding van Carla de Kleuver-Leurs

Wie ben ik?

Inmiddels ken ik het NMF al zo'n 20 jaar. Als klein meisje kwam ik bij Meneer Moerenhout thuis en er lagen een aantal violen op tafel. Mijn vioollerares keek ernaar en zei direct: "die wordt het". Het bleek een hele mooie viool te zijn. Niet lang daarna had ik een grotere viool nodig en ik ontving een prachtige Müller viool, waarop ik lang met veel plezier heb gespeeld.

Momenteel bespeel ik een prachtig Frans instrument, van N. Lupot, ook wel de Stadivarius van Frankrijk genoemd. Niet geheel onterecht, want onlangs in een vergelijking met 2 Stradivari, kwam hij als de beste uit de bus. Zelfs Valery Gergiev viel het op hoe mooi hij is en vroeg onlangs wat voor instrument ik had.

Recentelijk heb ik een “verlengings-aanvraag” voor “Wolfje”, zoals ik “mijn” Lupot liefkozend noem, gedaan. De afgelopen 6 jaar zijn echt voorbijgevlogen. In Juni 2006 belde Frits Schutte op met het bericht dat er een prachtige Franse viool beschikbaar was gekomen. Het was schijnbaar geen makkelijk instrument, maar eenmaal bedwongen een top viool. Ik hou wel van een uitdaging, dus nam nadat ik er een paar minuten op het NMF kantoor had gespeeld graag aan. De zoektocht naar de perfecte balans begon: stok, snaren, maar nog veel meer het gebruik van mijn eigen lichaam in combinatie met het instrument. Als je namelijk zelf in balans bent kan je lichaam het mooist “meeresoneren” en blokker je geen geluidstrillingen. Via het NMF kreeg ik ook een mooie Fetique stok ter beschikking om het plaatje compleet te maken.

Trillingen, resoneren, het klinkt allemaal nogal vaag. Soms hoor je musici zeggen dat het instrument een spiegel van henzelf is... Wat moet je met zo’n opmerking, zeker als niet musicus... Eigenlijk is het heel simpel. Geluid is trilling. Die trilling maken we op de viool door met de stok over de snaren te bewegen. Een stok is gemiddeld 62 gram. Met het geringste beetje spierspanning kan je dus de trillingssnelheid van de stok beïnvloeden, wat leidt tot een krachtige toon, zacht, hard, lieflijk, mooi... Het gaat zelfs zo ver dat, er vanuit gaande dat instrumenten een imitatie van de menselijke stem is, we op zoek gaan naar het nabootsen van klinkers en medeklinkers. En dat niet alleen met de stok, maar ook met het gewicht, verticaal en horizontaal van de linkerhand. De viool is ook nog eens grofweg geklemd tussen sleutelbeen en kin. Zo veel factoren die dus elkaar moeten vinden met een nieuw instrument. De zoektocht met “Wolfje” is 1 grote reis, als spiegel voor mijzelf, maar ook in een nog grotere bewustwording over hoe ik graag de muziek wil laten klinken.

Daarbij kwam op een gegeven moment de zoektocht bij de solo werken van Bach. Al jaren speelde ik de werken, maar nooit tot volle tevredenheid. Ik had vooral een beeld van hoe ik wilde dat het niet zou klinken, maar wat waren de mogelijkheden... Tijdens een bezoekje op kantoor van het NMF mocht ik een barokstok uitproberen. Een nieuwe klankwereld opende zich. De nieuwsgierigheid naar een barok-viool was ook snel gewekt en inmiddels bespeel ik ook nog een prachtige barok-viool dankzij het NMF. Met dit instrument probeer ik zo authentiek mogelijk en nieuwsgierig mogelijk naar de barok tijd te kijken. Wat helpt is het idee dat dit instrument in Amsterdam gebouwd is en als ik in de stad rondloop vraag ik me af in welke kerken en zalen dit bijzondere instrument inde afgelopen 330 jaar (!!!) al heeft mogen klinken.

Dankzij het NMF kan ik me continue verder ontwikkelen als musicus en dat weer meenemen en verder geven aan het publiek, collega’s en leerlingen.

alt

Carla Leurs is concertmeester van het Nederlands Symfonieorkest, o.l.v. Jan-Willem de Vriend. Daarvoor werkte zij als (gast)concertmeester onder meer bij de London Philharmonic, Les Solistes Europeen, Basel Sinfonieorchester en het Rotterdams Philharmonisch. Carla is ook als soliste zeer actief, waarbij zij repertoire vertolkt van Vivaldi tot Shostakovich. Zij verzorgde diverse premières, waaronder de premiere van het vioolconcert van Pulitzer prijs genomineerde Stephen Mellilo.

Carla speelde recitals in de “New Masters on Tour” in St. Petersburg en Moskou en de Artist International serie in Carnegie Hall te New York en is regelmatig in de concertzalen in Nederlands te beluisteren. Zij werkte samen met dirigenten als Carlos Kalmar (Mozart KV 218, Lincoln Center NYC) en Vassily Sinaisky (Shostakovich nr.1, Concertgebouw Amsterdam) en speelde onder meer samen met celliste Sol Gabetta het dubbelconcert van Brahms.

Carla Leurs begon op 6-jarige met haar eerste vioollessen en was gedurende vele jaren leerlinge van Coosje Wijzenbeek. In 2003 ontving zij de “Dorothy Delay beurs” die het mogelijk maakte om aan de Juilliard School te studeren, waar zij leerlinge was van Itzhak Perlman en Donald Weilerstein. Carla was onder meer prijswinnaar van de Juilliard Competition, het Tibor Varga Concours (Sion) en het Nederlandse Oskar Back Concours.

Mijn website

www.carlaleurs.com