Mijn NMF

loginForm
 

Herman Gerardus Duwaer

Informatie

Loopbaan

Herman Gerard Duwaer leefde en werkte tussen twee bloeiperiodes van de Nederlandse vioolbouwkunst in. Vóór hem waren er belangrijke Nederlandse bouwers geweest die hun opleiding overwegend in Frankrijk en Italië hadden genoten, ná hem begon een periode met meer Duitse invloed. De tijd daar tussenin heeft maar een enkele interessante bouwer voortgebracht. Herman Duwaer was daar één van.

Hermanus Gerardus werd in 1842 in Utrecht geboren als zoon van Pieter Duwaer die pianoforte-bouwer en pianohandelaar was en Euphemia Maria Kulenbomer. Al op 12 jarige leeftijd ging hij naar Amsterdam om er het vak van vioolbouwer te leren. Na bijna vijf jaar kwam hij terug naar Utrecht, maar was nog te jong om een eigen atelier te beginnen. Een vervolgopleiding zat er ook niet in. In het Nederlandse muziekleven was het aantal pianofabrikanten zo oververtegenwoordigd -er stonden in die tijd meer dan 150 fabrikanten en pianohandelaren in Nederland geregistreerd!- dat zijn vader het hoofd nauwelijks boven water kon houden. Herman moest bij terugkomst zijn vader in de zaak gaan helpen. Daar werkte hij enkele jaren als bouwer van pianoforte-kasten. Pas in 1878 begon hij een eigen vioolbouw-atelier. Vijf jaar nadien, in 1883 liet hij zich als ‘strijkinstrumentenmaker’ en ‘violenmaker’ bij de gemeente Utrecht inschrijven. Zijn atelier verhuisde hij nog twee keer; steeds een stukje verder de binnenstad in. Hij trouwde in 1868 en kreeg zeven kinderen die geen van allen zijn atelier hebben overgenomen. Herman stierf in 1909 te Utrecht. Bij gebrek aan een opvolger werd het atelier gesloten.


Werk en invloed

In 1854 ging Herman Duwaer in de leer bij Ernest Friedrich Wilhelm Hampe in Amsterdam. Daar begon hij als leerling reparateur van strijkinstrumenten. En omdat Herman getalenteerd bleek, werd hij verder opgeleid tot vioolbouwer. In het atelier van Hampe ging zijn interesse uit naar oude instrumenten. Die moet hij, gezien zijn latere werk, nauwkeurig bestudeerd hebben. Min of meer bij toeval ontdekte hij een mooie partij oud vioolhout en kocht het. Daar maakte hij enkele violen van, maar het grootste deel van het hout gebruikt hij pas later in Utrecht, waar hij in 1859 naar terugkeerde. Zijn opleiding was nu wel voltooid, maar hij zou pas in 1878 zijn eerste atelier openen. Daar gebruikte hij zijn materiaal met wisselend succes. Herman Duwaer maakte violen naar Stradivarius. Erg verfijnd is zijn werk niet altijd, maar dat maakt de instrumenten van Herman Duwaer niet minder interessant. De meeste verraden een krachtige persoonlijkheid, zijn fors van formaat en vloeiend uitgevoerd. De viool uit 1886 die het NMF in bezit heeft is dat ook. Hij gebruikte een opvallend mooie oranje-gele lak op basis van alcohol die hij dun opbracht. Zijn instrumenten, waarvan er maar weinig bekend zijn, hebben over het algemeen een zeer goede klank. Pas later maakte hij violen die ‘te dun in het hout’ zaten, waardoor de kwaliteit onbevredigend werd. Hij gebruikte meestal een gedrukt etiket met de tekst; ‘Hermanus Gerardus Duwaer / 1885 / Utrecht’. In instrumenten van mindere kwaliteit zijn etiketten teruggevonden met een handgeschreven etiket; ‘H.G. Duwaer / Utrecht / 1893’. Voor zover bekend had Herman Duwaer geen medewerkers of leerlingen.


Bronnen

Lütgendorff, W.L., 1975, Die Geigen- und Lautenmacher vom Mittelalter bis zur Gegenwart, Berlin.
Lindeman, F, 1987, artikel in ‘Vioolbouw in Nederland in de 19e en 20e eeuw’, in Vioolbouw in Nederland, Amsterdam.
Onder redactie van Giskes J. En Hooijen E., 2000, 400 jaar vioolbouwkunst in Nederland, Zutphen.
Balfoort, 1931, D.J. De Hollandsche vioolmakers, Amsterdam
Vannes R., 1999, Dictionnaire universel des luthiers, Spa
Tarisio, Cozio Archive, geraadpleegd in 2019
Amati, Makers’ archive, geraadpleegd in 2019
Lieveverbeeck.eu, pianofabrikanten in Nederland, geraadpleegd in 2019.

Details

  • Geboortejaar: 1842, Utrecht
  • Sterftejaar: 1909, Utrecht
  • Werkplaats: Amsterdam
    Utrecht

Instrumenten