Mijn NMF

loginForm
 

Informatie

Een viool, gebouwd door Giulio Degani, Venetië, 1898.

Details

  • Bouwplaats:Venetië
  • Bouwjaar:1898
  • Lengte corpus:35,5
  • Breedte boven:16
  • Breedte midden:11,2
  • Breedte onder:20
  • Lengte mensuur:19,6
  • Afstand ogen f-gaten:4,4

Bouwer

Giulio Ettore Degani

Giulio Ettore Degani werd op 15 september 1875 geboren in Venetië. Giulio was de kleinzoon van Domenico Degani en de zoon van Eugenio Degani, beide eveneens vioolbouwers. Giulio’s vader, Eugenio, was een zeer succesvol en gerespecteerd vioolbouwer; zo won hij in zijn leven meer dan 15 internationale prijzen bij vioolbouw-concoursen. Al vanaf jonge leeftijd ging Giulio in de leer bij zijn vader, en met succes want in 1894 had hij al meegedaan met de Tentoonstelling van Milaan en de ‘Premiato con gran diploma d’onore’ prijs gewonnen. Het instrument dat verantwoordelijk was voor deze prijs werd beschreven als “ongelooflijk met een zachte vernis van goudbruine kleur, de toon bezit een buitengewone schoonheid, superieure resonantie en diepte.”

In 1901 Stierf Eugenio en nam Giulio de zaak van zijn vader over. Hij won met zijn instrumenten prijzen bij competities in Turijn (1898), Milaan (1906), Turijn (1911) en zelfs in Nieuw-Zeeland in Christchurch (1906-07). Met zijn instrumenten ontwikkelde hij een internationale reputatie en deze werden dan ook wereldwijd verkocht aan grote musici zoals cellist Alfred Piatti. Toen de Eerste Wereldoorlog aanbrak, kreeg Giulio Degani een uitnodiging om te gaan werken bij de firma van Rembert Wurlitzer in New York. Zo geschiedde want op 5 oktober 1915 vertrok hij samen met zijn protegé, Jago Peternella, naar New York. Hier bleef hij werken tot 1917 toen hij overstapte naar de Wurlitzer vestiging in Cincinnati. Hij stopte definitief bij Wurlitzer in 1921 en werkte vanaf dat moment zelfstandig in Atlantic City (New Jersey) en Cincinnati. Hij verdiende naast zijn vioolbouw werkzaamheden ook bij als vioolleraar. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij, naast zijn eigen werkplaats, in verschillende fabrieken. Giulio Degani stopte in 1952 met het bouwen van instrumenten.

Het vroege werk van Degani lijkt heel erg op dat van zijn vader. Later ging hij meer naar eigen smaak bouwen, zoals vlakkere randen, kortere hoeken en een gedurfdere krul. In veel van Giulio ’s instrumenten na 1915 staat dat ze gemaakt zijn in Venetië, terwijl hij zeer waarschijnlijk na zijn vertrek naar de V.S. nooit meer in Italië is geweest.


Bronnen

tarisio.com, Guilio Ettore Degani. Geraadpleegd 2019.


meer informatie over de bouwer en diens instrumenten.

Historie

Elk instrument (of stok) heeft zijn eigen geschiedenis. De naam van de bouwer en/of de plaats en het jaar waarin het gemaakt is, zeggen veel over de identiteit van een instrument. Maar juist ook wat er daarna mee is gebeurd spreekt tot de verbeelding. Het NMF wil zoveel mogelijk informatie verzamelen en op deze plaats met u delen. Dat is een grote klus en het zal dan ook tijd in beslag nemen voordat ieder instrument is gedocumenteerd. Ook over dit specifieke instrument hopen wij u meer te kunnen vertellen!

Bespeler