Mijn NMF

loginForm
 

Informatie

Een Italiaanse viool (de ‘Brinkgeve-viool’), gebouwd door Michael Angelo Bergonzi in Cremona ca. 1750, met een bovenblad van Carlo Bergonzi (II) in Cremona ca. 1790.

Details

  • Bouwplaats:Cremona
  • Bouwjaar:± 1750
  • Lengte corpus:35,3
  • Breedte boven:16,6
  • Breedte midden:11
  • Breedte onder:20,3
  • Lengte mensuur:19,5
  • Afstand ogen f-gaten:5

Bouwer

Michel Angelo Bergonzi

Michel Angelo Bergonzi (1721 - 1758) werd rond 1720 in Cremona geboren. Hij leerde het vak bij zijn vader Carlo, die wordt gezien als de laatste grote vioolbouwer uit de gouden Cremonese periode en die zelf het vak bij zowel Hieronimus Amati als Antonio Stradivari had geleerd. Het werk en de lak van Michelangelo haalt niet het extreem hoge niveau dat in de gouden periode werd bereikt. De oorzaak hiervoor ligt volgens experts bij de toenemende concurrentie door heel Europa. Desondanks zijn de instrumenten van deze bouwer van topniveau en worden zij bespeeld door internationale topmusici. De instrumenten van Michel Angelo vertonen een grote overeenkomst met de late werken van Guarnerius del Gesù, die zelf in 1744 overleed. Daarmee verenigde Michel Angelo de visies van Stradivarius en Guarnerius. Michel Angelo werd niet ouder dan 37, waardoor hij ook een klein oeuvre naliet.
meer informatie over de bouwer en diens instrumenten.

Historie

In 2005 besloot Herman Krebbers de viool te verkopen die hij al sinds zijn 28e in bezit had en waar hij al zijn grote concerten en opnames op had gespeeld. Het besluit ging hem enorm aan het hart vanwege de mooie herinneringen die hij aan het instrument had en de band die hij er in 53 jaar mee had opgebouwd. Krebbers koos er bewust voor om de viool niet op de internationale markt aan te bieden, want, zoals hij zelf zei, zou de kans dan erg groot zijn dat hij in Japan of Amerika zou eindigen. Dat ging hem letterlijk en figuurlijk te ver. Krebbers zocht dus een mooie bestemming voor de viool, iets wat voor hem veel belangrijker was dan een hoog verkoopbedrag. Zowel het Concertgebouworkest als het NMF toonden zich geïnteresseerd. Het NMF prijst zich erg gelukkig met het feit dat de viool aan de collectie kon worden toegevoegd, omdat daarmee zijn verblijf in Nederland is gegarandeerd en elke keer opnieuw een jong toptalent de kans krijgt om met dit prachtige instrument de podia te kunnen betreden. De aankoop kon geschieden dankzij een legaat van Mies Brinkgreve (vandaar de benaming van de viool) en een substantiële donatie van een fonds dat anoniem wenst te blijven. Elisabeth Perry, Tjeerd Top en Rosanne Philippens gingen Maria Milstein voor in het bespelen van de viool.

Bespeler