Mijn NMF

loginForm
 

Informatie

Een 19e-eeuwse Italiaanse viool uit de school van (en met etiket) Enrico Ceruti

Details

  • Bouwplaats:Cremona
  • Bouwjaar:19e eeuw
  • Lengte corpus:35,5
  • Breedte boven:16,5
  • Breedte midden:11,4
  • Breedte onder:20,2
  • Lengte mensuur:19,4
  • Afstand ogen f-gaten:3,7

Bouwer

Enrico Ceruti

Enrico was de zoon van Giuseppe en kleinzoon van Giovanni Battista Ceruti en daarmee de derde generatie die het vak van vioolbouw uitoefende. Enrico ging met zijn tijd mee, want hij zat ook volop in de handel van oude instrumenten, waarbij hij Luigi Tarisio en Jean-Baptiste Vuillaume onder zijn handelscontacten mocht rekenen. Men weet van Enrico dat hij zelf contrabas speelde. Ook al stond hij in 1830 al geregistreerd als vioolbouwer, zijn er weinig instrumenten bekend van voor 1840. Men gaat ervan uit dat hij in die begintijd vooral heeft samengewerkt met zijn vader. Terwijl zijn tijdgenoten vooral instrumenten kopieerden van Stradivarius of Guarnerius, sloeg Enrico Cerutti een andere richting in. Zijn werk toont dat hij zich liet inspireren door de Bergonzi’s. Het lukte Ceruti in zijn tijd niet om in het buitenland grote interesse te wekken voor zijn instrumenten.
meer informatie over de bouwer en diens instrumenten.

Historie

Deze viool is afkomstig uit de nalatenschap van een particulier uit Heemstede en werd in 1994 door diens weduwe aan het NMF in bruikleen gegeven. Ondertussen is deze mevrouw ook overleden en hebben de erven de bruikleen aan het NMF voortgezet. Experts hebben helaas niet met zekerheid kunnen vaststellen door welke bouwer deze viool is gebouwd, waardoor hij wordt omschreven als een viool uit de school van Ceruti, waarmee bedoeld wordt dat de viool gemaakt is door een bouwer die in de omgeving en de stijl van Ceruti heeft gewerkt. De viool is altijd in bruikleen geweest bij spelers van zeer hoog niveau, zoals o.a. Lucian-Leonard Raicof en Pedja Milosavljevic, en Jos Jonker, sinds 2019 is de viool in handen van Eline de Vries.

Bespeler